هر چند مال من نشدی ولی از تو خیلی چیزها یاد گرفتم. یاد گرفتم به خاطر کسی که دوستش دارم باید دروغ بگم. یاد گرفتم هیچ وقت هیچ کس ارزش شکستن غرورمو نداره. یاد گرفتم توی زندگیم به اونی که بفهمم چقدر دوستم داره هر روز دلشو به یه بهونه ای بشکنم. یاد گرفتم گریه های هیچ کس رو باور نکنم. یاد گرفتم بهش هیچ وقت فرصت جبران ندم.

یاد گرفتم هر روز دم از عاشقی بزنم ولی خودم عاشق نباشم.

 

 

 

 

تنهایی خیلی سخته

                       وقتی چشمام به راهه

                                                وقتی که شب سیاهه

                                                                        وقتی بدون ماهه

تنهایی خیلی تلخه

                     وقتی که بی تو هستم

                                              تنها می مونه دستم

                                                                     با این دل شکستم

دلتنگی هامو بردار

                      پیش خودت نگهدار

                                              هر وقت که تنها شدی

                                                                         منو به یادت بیار

داری میری نمی خوام

                           وقت تو رو بگیرم

                                                 این حرف آخر من

                                                                        دوست دارم میمیرم

 

 

قلب های شکسته به دنبال چه می باشید؟

به دنبال عشق می باشید که ذره های شکسته قلبتان را پیوند زند؟

اشتباه نکنید نگذارید که این بار قلبتان خرد و خاکستر شود.

عشق قلب را پیوند نمی زند بلکه ذره های شکسته را خاکستر می کند.

به دنبال چه می گردید؟   عشق؟   چرا عشق؟   چرا محبت نه؟  

عشق دروغ است حسی است وسوسه انگیز

عشق بیماریست دردی است بی درمان

مبادا مبتلا شوی که رهایی از آن بسی مشکل تر از دچار شدنش می باشد.

عشق جنون است   دیوانگیست

چرا می خواهید عاشق شوید؟

 

 

 

 

 باز به کجا میروید ؟

                          به چه می نگرید ؟

                                                     طلوع دردمو دیدید و  خندیدید

ظهر بیچارگیمو دیدید

                                              و  ساده گذشتید

                                                                             بی آنکه حس کنید

اکنون که شاهد غروبمید 

                                              اینبار چه میکنید ؟

دیگر تحملش را ندارم ...

                                            نمیدانم! چه میخواهید

                                                                            از این قلب بیمارم ؟

چه چیزی شما را رنجانده ؟

                                             عذاب دیدنم ؟

                                                                          تلخیه ماندنم ؟

صبر کنید!اندکی بیش نمانده

                                         تا غروب این من ِخسته

                                                                           تا ...